जाई गंधाळून गेली जाई उमलून आलीजीव गंधाळून गेलीलाजलाजून वेलीशीकाही गुज ती बोलली तुझ्यावर बागडून कळी कळी की...

   पोट नको दे माणसा भूक पोटाची पापीणतिला नाही घेणे देणेघास गिळण्या मिळावातिचे एकच म्हणणे खाती तोंडं कशी...

   स्त्री नेहमीच रंगते मीतुझ्या रंगात तुझ्या ढंगातदहा हत्तीचं बळ असतंआयुष्य सावरायला अंगात जसा आहे तसा...

   रंग प्रीत भरले ओका बोका नाहीमी तर रंगलेला बोकाम्हणतो ना दिसतो कसारंगीत छानच! हो का ! खिडकीत...

   रास रंगून हसे श्रीरंग सुगावा लागला आतारंग गेले कुठे होतेसकाळी प्राचीवर पसरूनसांजेला रंगले होते रोजचे रंग...

   चला रंगू या निज रंगातून रंग ठरलेले आयुष्याचेकुणी तसे ते ठरवावेफुलेही जेथे देती सोडूनठरलेपण का मिरवावे इथे...

   त्या अंधारातून जागते गाळून पडते इथे चांदणेअंधाराची चाळणकाळ्या काळ्या कुट्ट रातीलाआशाफुलांची माळण ही...

   तुम कब आओगे ...... इंतजार तुम्हारा न जाने कबसेकर रही है आंखेबस अब कही न जानायहीपे रहेना सिर्फ मेरे होके...

   निज खुशीत रमावे रानोमाळी उमलतीफुले गुपचूप दूरत्यांचे कराया कौतुकयावा काळजास पूर रंग गुलबक्षी छानमाय...